Każdy z nas chce cieszyć się jak najlepszym zdrowiem niezależnie od wieku. Dlatego tak kluczową rolę odgrywa zbilansowana dieta oraz odpowiedni styl życia. Dzięki nim możemy zapobiec rozwojowi chorób układu sercowo-naczyniowego, za które zwykle odpowiada zbyt wysokie stężenie cholesterolu w osoczu krwi. Stąd oprócz diety i aktywności fizycznej ważną rolę odgrywają regularne badania poziomu cholesterolu we krwi, określane nazwą lipidogramu. Sprawdź, jakie normy wiekowe cholesterolu są dopuszczalne.

Cholesterol HDL a HDL

Cholesterol to tłuszczowa substancja, którą znajdziemy we wszystkich komórkach ciała, a także krwi. Jest niezbędny do utrzymania zdrowia (składnik błon komórkowych, wybranych hormonów, wit. D oraz kwasów tłuszczowych), jednak jego zbyt duża ilość może prowadzić do wystąpienia miażdżycy i związanych z nią powikłań.

Ze względu na to, że cholesterol zaliczany jest do grupy lipidów, stanowi substancję nierozpuszczalną w wodzie. Aby mógł dotrzeć do wątroby oraz komórek ciała, musi zostać tam przetransportowany za pomocą cząsteczek nazywanych lipoproteinami, które można podzielić na następujące frakcje:

  • lipoproteiny o dużej gęstości (HDL) – posiadają zdolność do transportowania cholesterolu z ścian naczyń krwionośnych do wątroby, stąd określa się je mianem dobrego cholesterolu;
  • lipoproteiny o małej gęstości (LDL) – transportują cholesterol z wątroby do komórek. Powodują jego nagromadzenie, przez co dochodzi do zwężenia naczyń krwionośnych, czego efektem są choroby przewlekłe, stąd określa się je mianem złego cholesterolu[1].

Cholesterol – kiedy do lekarza?

Wpływ na poziom cholesterolu we krwi ma kilka czynników. Jego stężenie zależne jest od wieku, płci, a także prowadzonego trybu życia, diety czy obecności chorób współistniejących. Poziom cholesterolu podaje się w miligramach na decylitr (mg/dl).

Cholesterol – normy wiekowe

Cholesterol a normy wiekowe – zbyt wysoki cholesterol może wystąpić również u dzieci, u których podejrzewa się hipercholesterolemię rodzinną lub inne schorzenia układu sercowo-naczyniowego. W przypadku zdrowego dziecka norma powinna wynosić 190 mg/dl.

Jeśli dziecko obciążone jest genetycznie lub w rodzinie występują przypadki chorób serca i układu naczyniowego, norma powinna wynosić 160 mg/dl.

W przypadku zdrowej osoby dorosłej powyżej 20. roku życia norma cholesterolu całkowitego nie powinna przekraczać 200 mg/dl. Jeśli osoba choruje na cukrzycę miażdżycę, chorobę wieńcową lub znajduje się grupie ryzyka, wynik nie powinien przekraczać 175 mg/dl.

Cholesterol a płeć

Poziom stężenia cholesterolu we krwi może być uzależniony nie tylko od wieku, ale i płci. Prawidłowe wyniki w przypadku dorosłej kobiety powinny wynosić:

  • cholesterol całkowity – 125-200 mg/ld;
  • cholesterol HDL – co najmniej 50 mg/dl;
  • cholesterol LDL – mniej niż 100 mg/dl;

W przypadku dorosłego mężczyzny prawidłowe wyniki prezentują się następująco:

  • cholesterol całkowity – 125-200 mg/ld;
  • cholesterol HDL – co najmniej 40 mg/dl;
  • cholesterol LDL – mniej niż 100 mg/dl[2].

Aby zachować prawidłowy poziom stężenia cholesterolu we krwi, niezwykle ważną rolę odgrywa prawidłowa dieta, bogata w warzywa, owoce i tłuszcze roślinne, a także regularna aktywność fizyczna.

Przypisy:

[1] E. Ciach, D. Bobilewicz, E. Kmin, Porównanie stężeń cholesterolu frakcji LDL wyliczonych z równania Fridewalda i oznaczonych metodą bezpośrednią, w: „Diagnostyka laboratoryjna”, nr 4, 2011.

[2] Wytyczne PTL/KLRwP/PTK postępowania w zaburzeniach lipidowych dla lekarzy rodzinnych, opr. zbiorowe, w: „Lekarz POZ” nr 4, 2016.

Bibliografia:

[1] E. Ciach, D. Bobilewicz, E. Kmin, Porównanie stężeń cholesterolu frakcji LDL wyliczonych z równania Fridewalda i oznaczonych metodą bezpośrednią, w: „Diagnostyka laboratoryjna”, nr 4, 2011.

[2] Wytyczne PTL/KLRwP/PTK postępowania w zaburzeniach lipidowych dla lekarzy rodzinnych, opr. zbiorowe, w: „Lekarz POZ” nr 4, 2016.